Από την μεγάλη και συγκλονιστική εκδήλωση αλληλεγγύης στον αγωνιστή λαό του νησιού της Επανάστασης που διοργάνωσε το ΚΚΕ το απόγευμα της Δευτέρας στο Περιστέρι, το διεθνιστικό μήνυμα εστάλη για ακόμη μια φορά και ήταν ηχηρό: «Κάτω τα χέρια από την Κούβα. Η Κούβα δεν είναι μόνη».
Στη συγκέντρωση που διοργάνωσε η Κομματική Οργάνωση Αττικής με θέμα «100 χρόνια από τη γέννηση του Φιντέλ Κάστρο - Δυναμώνουμε την αλληλεγγύη στην Κούβα για έναν κόσμο χωρίς πολέμους και εκμετάλλευση, τον σοσιαλισμό», μίλησε ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας.
Πλήθος εργατόκοσμου και νεολαίας γέμισαν ασφυκτικά την πλατεία Δημαρχείου, απαιτώντας να τερματιστεί τώρα ο αποκλεισμός των ΗΠΑ ενάντια στην Κούβα, να διαγραφεί η Κούβα από την κατάπτυστη λίστα των ΗΠΑ περί «κρατών - χορηγών της τρομοκρατίας», καθώς και η ελληνική κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα να τοποθετηθούν καθαρά για τον τερματισμό του αποκλεισμού.
Από τα ηχεία από νωρίς ακούγονταν οι ήχοι του τραγουδιού Hasta Siempre Comandante, δίνοντας τον αγωνιστικό τόνο, ενώ οι κόκκινες σημαίες και οι σημαίες της ηρωικής Κούβας πλημμύρισαν την πλατεία. Το ταμπλό που στήθηκε πάνω στη σκηνή αφιερωμένο στα 100 χρόνια από τη γέννηση του Φιντέλ Κάστρο έδινε το στίγμα: «Δυναμώνουμε την αλληλεγγύη στην Κούβα. Για ένα κόσμο χωρίς πολέμους και εκμετάλλευση, τον Σοσιαλισμό».
Την εκδήλωση άνοιξε η ηθοποιός Δώρα Χρυσικού, η οποία χαιρετίζοντας τη μεγαλειώδη συγκέντρωση ευχαρίστησε το ΚΚΕ, γιατί όπως είπε είναι το μοναδικό κόμμα που αγαπάει, τιμάει και παράγει τέχνη αυτήν στιγμή, ενώ μετέφερε το χαιρετισμό της Μάγδας Φύσσα στην εκδήλωση. Κατόπιν προχώρησε σε μια μοναδική, γεμάτη πάθος και φλόγα απαγγελία του ποιήματος «Φιντέλ» του Γιώργου Γκράτσα, αποσπώντας το πιο θερμό χειροκρότημα.
Ακολούθησε ο χαιρετισμός του πρέσβη της Κούβας, Aramis Fuente Hernandez και στη συνέχεια ανέβηκε στο βήμα για την κεντρική ομιλία ο Δημήτρης Κουτσούμπας.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με μουσικό πρόγραμμα το οποίο άνοιξε η Martha Moreira Lima. Ακολούθησε αφιέρωμα στο επαναστατικό και διεθνές τραγούδι με τους Αγγελική Τουμπανάκη και Δώρο Δημοσθένους που ξεκίνησαν με έναν μοναδικό τρόπο, παντρεύοντας το μυριοτραγουδισμενο «Μέρα Μαγιού μου μισεψες» με το αισθαντικό «Sometimes I Feel Like a Motherless Child». Μετά ερμήνευσαν αγαπημένα τραγούδια κορυφαίων δημιουργών που έχουν γαλουχήσει γενιές και γενιές στους εργατικούς - λαϊκούς αγώνες.
Παρευρέθηκαν τα μέλη του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Γιώργος Μαρίνος, Κώστας Παρασκευάς, Λουΐζα Ράζου, Νεκτάριος Τριάντης και Θοδωρή Χιώνης, καθώς και μέλη της ΚΕ. Επίσης ο Θοδωρής Κωτσαντής, Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ. Οι βουλευτές του Κόμματος Βιβή Δάγκα, Χρήστος Κατσώτης και Θανάσης Παφίλης.
Ακόμη οι δήμαρχοι Χαϊδαρίου Μιχάλης Σελέκος και Πετρούπολης Βαγγέλης Σίμος, όπως και οι επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στους δήμους της Δυτικής Αθήνας.
Παραθέτουμε την ομιλία του Δ. Κουτσούμπα:
«Είμαστε σήμερα εδώ για να τιμήσουμε τη μνήμη και την προσφορά ενός από τους μεγάλους κομμουνιστές επαναστάτες του 20ου αιώνα. Τον Κομαντάντε Φιντέλ Κάστρο Ρους, τον ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης και του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας, που φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από την γέννησή του, καθώς και 10 χρόνια από την απώλειά του.
Το ΚΚΕ τιμά την μνήμη και την ιστορική προσφορά του Φιντέλ στην υπόθεση της κοινωνικής απελευθέρωσης των λαών της Λατινικής Αμερικής, της διεθνιστικής αλληλεγγύης με τους λαούς που αγωνίζονται, την συμβολή του στην προσπάθεια οικοδόμησης της νέας κοινωνίας, πάνω από όλα στην Κουβανική Επανάσταση. Την πρώτη σοσιαλιστική επανάσταση στην αμερικανική ήπειρο, που αποτέλεσε ένα από τα κοσμοϊστορικά γεγονότα του 20ού αιώνα.
Σύμβολο αντίστασης και αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση
Η μακρά και μυθιστορηματική ζωή του ήταν μια ζωή δοσμένη στον λαϊκό επαναστατικό αγώνα του λαού της πατρίδας του. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Φιντέλ Κάστρο, ως ηγέτης της Κουβανικής Επανάστασης, ήταν κόκκινο πανί και συγκέντρωνε το μίσος των ιμπεριαλιστών, των εκμεταλλευτών και των αντικομουνιστών όπου γης. Πάνω από 600 είναι οι καταγεγραμμένες απόπειρες δολοφονίας του από τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ και τα διάφορα κατακάθια της αντεπαναστατικής μαφίας του Μαϊάμι. Αυτούς δηλαδή που ο κουβανικός λαός αποκαλεί υποτιμητικά “γκουσάνος” δηλαδή “σκουλήκια”…
Αντίθετα, το πρόσωπο του Φιντέλ συγκέντρωνε την εκτίμηση και τον θαυμασμό εκατομμυρίων εργατών και λαϊκών ανθρώπων από όλο τον κόσμο. Έγινε σύμβολο αντίστασης και αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση, τον ιμπεριαλισμό, για τον σοσιαλισμό.
Ο Φιντέλ Κάστρο γεννήθηκε στο Μπιράν της Κούβας το 1926 και σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας. Όντας φοιτητής ήρθε σε επαφή με τις επαναστατικές ιδέες του Μαρξισμού και μίσησε τα βάσανα που υπέφερε ο λαός. Ήταν οι εποχές που ο κουβανικός λαός ζούσε σε συνθήκες μεγάλης φτώχειας και εξαθλίωσης, υποταγμένος σε ένα αυταρχικό και διεφθαρμένο αστικό καθεστώς που είχε ισχυρούς δεσμούς με το κεφάλαιο και την μαφία των ΗΠΑ.
Η πλειοψηφία του πληθυσμού που ζούσε στην ύπαιθρο και δούλευε στην καλλιέργεια του ζαχαροκάλαμου και την παραγωγή της ζάχαρης, επιβίωνε με όρους απόλυτης εξαθλίωσης. Πάνω από το 40% ήταν αναλφάβητοι. Πάνω από 60% ζούσε σε πρόχειρα παραπήγματα χωρίς καν τρεχούμενο νερό ενώ στις πόλεις, η ανεργία ξεπερνούσε το 30%.
Αυτή η αθλιότητα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και καταπίεσης, ωθεί τον Φιντέλ, όπως και χιλιάδες ακόμα νέους, να συμμετέχει από νωρίς στο επαναστατικό κίνημα της Κούβας, ενώ υπήρξε ηγετικό στέλεχος της Ομοσπονδίας Κουβανών Φοιτητών.
Μετά την επιβολή της δικτατορίας του Μπατίστα το 1952, που είχε την αμέριστη στήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, ο Φιντέλ πέρασε αμέσως στην δράση και στην οργάνωση της πάλης ενάντια στην δικτατορία. Στις 26 Ιούλη του 1953, τέθηκε επικεφαλής ομάδας 170 επαναστατών εργατών και φοιτητών που επιτέθηκε στους στρατώνες της Μονκάδα, με σκοπό να ξεσηκώσει τον λαό του Νησιού ενάντια στη δικτατορία. Η απόπειρα αποτυγχάνει. Δεκάδες σκοτώνονται, ενώ ο ίδιος μαζί με συντρόφους του συλλαμβάνεται. Όμως, η 26η του Ιούλη σηματοδοτεί την απαρχή της μεγάλης λαϊκής εξέγερσης κατά του δικτατορικού καθεστώτος του Φουλχένσιο Μπατίστα.
Μπροστά στους κατηγόρους του, στο δικαστήριο του Σαντιάγκο της Κούβας, ο Φιντέλ Κάστρο εκφράζει την αδιαλλαξία του αποφασισμένου αγωνιστή και λέει: "… Δεν τρέμω τη μανία του άθλιου τυράννου που πήρε τη ζωή εβδομήντα αδελφών μου. Καταδικάστε με, δεν πειράζει, η Ιστορία θα με δικαιώσει". Το δικαστήριο τον καταδίκασε σε 15 χρόνια φυλάκιση.
Η Κουβανική Επανάσταση απέδειξε ότι ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος
Η ιστορία όμως αναμφίβολα τον δικαίωσε. Το 1955 ο Φιντέλ αποφυλακίστηκε κάτω από την πίεση του λαϊκού κινήματος και στην συνέχεια αναχώρησε για το Μεξικό, πεισμένος πως ο αγώνας για την ανατροπή της δικτατορίας δεν μπορεί να διεξαχθεί πια με νόμιμα μέσα. Εκεί ηγήθηκε της οργάνωσης και στρατιωτικής εκπαίδευσης της ομάδας των επαναστατών, από τις τάξεις της οποίας βγήκαν όλοι οι μεγάλοι ηγέτες της Κουβανικής Επανάστασης, όπως ο Καμίλο Σιενφουέγος, ο Χουάν Αλμέιδα και βεβαίως ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα.
Αυτή η ομάδα των επαναστατών, μετά από ένα δραματικό ταξίδι με το θρυλικό πλοιάριο “Γκράνμα”, έφτασε στις ακτές της Κούβας. Παρότι από τους 82 αγωνιστές που αποβιβάστηκαν στη στεριά, μόνο 12 μπόρεσαν να επιβιώσουν, κατάφεραν να ανάψουν τη σπίθα της ένοπλης εξέγερσης ενάντια στον Μπατίστα.
Παρά τις μεγάλες δυσκολίες και τις υπέρτερες δυνάμεις της δικτατορίας και των αμερικανικών στηριγμάτων της, οι επαναστάτες υπό την ηγεσία του Φιντέλ, έθεσαν βάσεις για τον ένοπλο αντάρτικο αγώνα στα βουνά της Σιέρα Μαέστρα.
Ο επαναστατικός στρατός που συγκροτήθηκε, στην πορεία "ακούμπησε" στη συστηματική πολιτικοστρατιωτική προετοιμασία, που είχε ξεκινήσει το κίνημα της 26ης Ιούλη, με επικεφαλής τον Φρανκ Πάις, το Λαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα Κούβας, όπως είχε ονομαστεί το πρώτο Κομμουνιστικό Κόμμα Κούβας, και το Επαναστατικό Διευθυντήριο που απαρτιζόταν από επαναστάτες φοιτητές.
Ο ένοπλος αγώνας βασίστηκε στη δράση των οργανωμένων δυνάμεων στις πόλεις, στην παράνομη δουλειά που ανέπτυσσαν οι κομμουνιστές στους χώρους δουλειάς, στην αγροτιά και τη νεολαία. Αυτή η προετοιμασία της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, συνέβαλε καθοριστικά στην επιτυχή έκβαση της επαναστατικής πάλης. Αυτές ήταν και οι δυνάμεις που προχώρησαν στην ενοποίησή τους στις Ενωμένες Επαναστατικές Δυνάμεις, που οδήγησαν αργότερα στην επανασύσταση του ΚΚ Κούβας το 1965.
Την 1η Γενάρη του 1959 ο λαϊκός αντάρτικος στρατός της Κούβας με επικεφαλής τον Γκεβάρα μπαίνει θριαμβευτικά στην Αβάνα, μετά από ένα μακρόχρονο αγώνα του λαού της Κούβας ενάντια στη λαομίσητη δικτατορία του Μπατίστα, τον οποίο στήριζαν οι ΗΠΑ.
Η Κουβανική Επανάσταση απέδειξε ότι ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος, πως οι λαοί έχουν την δύναμη να ανατρέψουν την εκμετάλλευση, την αδικία και την βαρβαρότητα, πως δεν υπάρχει δύναμη στον κόσμο που μπορεί να αποτρέψει έναν αποφασισμένο λαό που διεκδικεί το δίκιο του.
Γι’ αυτό και η Κουβανική Επανάσταση βρήκε από την πρώτη στιγμή την αμέριστη στήριξη της Σοβιετικής Ένωσης και των άλλων σοσιαλιστικών χωρών, την στήριξη εκατομμυρίων εργαζομένων σε όλο τον κόσμο. Αλλά ταυτόχρονα αποτέλεσε καρφί στο μάτι των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, των ΗΠΑ, που από την πρώτη στιγμή επιχείρησαν να την τσακίσουν.
Στη μεγάλη διαδήλωση της 16ης του Απρίλη του 1961, στις κηδείες των σκοτωμένων από τις αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ σε 3 πόλεις της Κούβας με δεκάδες νεκρούς, ο Φιντέλ Κάστρο, αναφέρεται για πρώτη φορά στο σοσιαλιστικό χαρακτήρα της Επανάστασης. Τα λόγια του ηχούν επίκαιρα όσο ποτέ, όταν λέει μεταξύ άλλων: “Το χθεσινό έγκλημα ήταν ένα έγκλημα των εκμεταλλευτών του ανθρώπου εναντίον εκείνων που θέλουν να καταργήσουν την εκμετάλλευση του ανθρώπου! Αυτό είναι που οι ιμπεριαλιστές δεν μπορούν να μας συγχωρήσουν. Ότι είμαστε εδώ μπροστά στα μάτια τους και ότι έχουμε κάνει μια σοσιαλιστική επανάσταση μπροστά στα μάτια των Ηνωμένων Πολιτειών! Και ότι υπερασπιζόμαστε αυτή τη σοσιαλιστική επανάσταση με αυτά τα τουφέκια! Ότι υπερασπιζόμαστε αυτή τη σοσιαλιστική επανάσταση με το ίδιο θάρρος που έδειξαν χθες οι αντιαεροπορικοί πυροβολητές μας, όταν γέμισαν με σφαίρες τα αεροπλάνα του εισβολέα!”
Αυτό ακριβώς έπραξε ο κουβανικός λαός, λίγες μέρες αργότερα, όταν με την καθοδήγηση της ηγεσίας του και του ίδιου του Κάστρο στο πεδίο της μάχης, κατατρόπωσε μέσα σε 72 ώρες την ωμή ιμπεριαλιστική επέμβαση στον Κόλπο των Χοίρων. Εκεί που 1.400 μισθοφόροι εκπαιδευμένοι από την κυβέρνηση των Δημοκρατικών υπό τον Τζον Κένεντι, επιχείρησαν να εισβάλουν στην Κούβα για να ανατρέψουν την Επανάσταση.
Ο κουβανικός λαός “φιλοδώρησε” τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό με μια παταγώδη ήττα. Τις δεκαετίες που ακολούθησαν ο Φιντέλ Κάστρο, από τη θέση του Προέδρου της Κούβας και ως επικεφαλής του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας, καθοδήγησε την πάλη του λαού της χώρας για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού στις δύσκολες συνθήκες της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας και περικύκλωσης και ιδιαίτερα μετά τις αντεπαναστατικές ανατροπές στη Σοβιετική Ένωση και τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες την περίοδο 1989-1991 που δημιούργησαν νέες προκλήσεις και προβλήματα στην Κουβανική Επανάσταση.
Ο λαός της Κούβας με την επανάστασή του είχε πρωτόγνωρες κατακτήσεις
Ο λαός της Κούβας με την επανάστασή του είχε πρωτόγνωρες κατακτήσεις. Έκανε άλματα σε σχέση με την θέση του πριν, αλλά και σε σχέση με τις καπιταλιστικές χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Εξάλειψε τον αναλφαβητισμό, την ανεργία και την φτώχεια. Οικοδόμησε ένα καθολικό σύστημα δημόσιας υγείας το οποίο είχε την μεγαλύτερη αναλογία γιατρών ανά κατοίκους στον κόσμο, με βάρος στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας.
Ανέπτυξε υψηλού επιπέδου δημόσια δωρεάν εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες. Ανέπτυξε επιστημονικούς κλάδους όπως η βιοχημεία και η φαρμακολογία στην υπηρεσία του λαού, όπως αποδείχθηκε στην πανδημία που παρασκεύασε 3 διαφορετικά εμβόλια για τον COVID.
Ο λαός της Κούβας είχε ανεμπόδιστη πρόσβαση σε έναν πραγματικά λαϊκό πολιτισμό και αθλητισμό που ανέδειξε κορυφαίους καλλιτέχνες δημιουργούς και προσωπικότητες του αθλητισμού διεθνώς.
Η Κούβα ήταν πάντα παρούσα στο κάλεσμα του προλεταριακού διεθνισμού και της στήριξης των λαών που αγωνίζονταν. Λίγοι θυμούνται πως η πρώτη αποστολή ιατρικής μπριγάδας της Κούβας έγινε το 1963 στην Αλγερία, για να στηρίξει τον λαό της που μόλις είχε νικήσει στον απελευθερωτικό του πόλεμο ενάντια στους Γάλλους ιμπεριαλιστές αποικιοκράτες που άφησαν τη χώρα ρημαγμένη. Έκτοτε, είναι δεκάδες οι αποστολές των ιατρικών μπριγάδων, όπως στις χώρες της Δυτικής Αφρικής Σιέρα Λεόνε, Λιβερία και Γουινέα που είχαν πληγεί από τον αιμορραγικό ιό του “Έμπολα” την δεκαετία του 2000. Έτσι δημιουργήθηκε και η Διεθνής Μπριγάδα Ειδικευμένων Υγειονομικών για την αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών και μεγάλων επιδημιών “Χέρνι Ρίιβ”, η οποία, το 2005, προσέτρεξε να στηρίξει τον λαό των ΗΠΑ μετά τον κυκλώνα “Κατρίνα” που χτύπησε τις Νότιες Πολιτείες… Ενώ την είδαμε να συνδράμει τους λαούς της Ευρώπης, όταν κατέρρευσαν τα εμπορευματικοποιημένα συστήματα υγείας από την πανδημία, στην Ιταλία και αλλού, γι’ αυτό προτάθηκε και για το Νόμπελ Ειρήνης.
Δεν ξεχνάμε την μεγάλη προσφορά της Κούβας στον αγώνα των λαών της Αφρικής και ιδιαίτερα στα απελευθερωτικά κινήματα της Αγκόλας και της Ναμίμπια, όπως και απέναντι στο Απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής, η οποία στηριζόταν από τις ΗΠΑ και άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Περισσότεροι από 400.000 Κουβανοί στρατιώτες, δάσκαλοι, γιατροί, μηχανικοί και εργάτες υπηρέτησαν στην Αγκόλα από το 1975 έως το 1990. Πάνω από 2.000 Κουβανοί έχασαν τη ζωή τους στις μάχες ενάντια στις δυνάμεις του Απαρτχάιντ και των ντόπιων συνεργατών του.
Γι’ αυτό ο Νέλσον Μαντέλα αργότερα δήλωνε: “Ο κουβανικός λαός κατέχει μια ξεχωριστή θέση στις καρδιές των λαών της Αφρικής. Οι Κουβανοί διεθνιστές έχουν συμβάλει στην ανεξαρτησία, την ελευθερία και τη δικαιοσύνη της Αφρικής, με απαράμιλλο χαρακτήρα αρχών και ανιδιοτέλεια”.
Σήμερα περισσότερο απ' όσο ποτέ, να ενισχύσουμε με όλους τους τρόπους την διεθνιστική μας αλληλεγγύη στην Κούβα
Ο Φιντέλ Κάστρο θα ζει για πάντα στην ιστορική μνήμη και τη συλλογική συνείδηση των λαών, των καταπιεσμένων όλου του κόσμου. Θα ζει στον αγώνα για την απαλλαγή της ανθρωπότητας από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, για την τελική νίκη, για το σοσιαλισμό – κομμουνισμό.
Συνολικά, άφησε πολύτιμη παρακαταθήκη στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα και ιδιαίτερα στον κουβανικό λαό, στον αγώνα που δίνει και σήμερα, ενάντια στον αμερικανικό αποκλεισμό, που κλιμακώνεται, όπως και απέναντι σε όλες τις προσπάθειες υπονόμευσης του σοσιαλισμού, στις οποίες πρωτοστατούν οι ΗΠΑ αλλά και η ΕΕ.
Στο πρόσωπό του, τιμούμε πάνω από όλα, τον ίδιο τον ηρωικό λαό της Κούβας που εδώ και 67 χρόνια έχει διαλέξει τον δικό του δρόμο ανάπτυξης, με κριτήριο τις δικές τους ανάγκες. Αντιστέκεται και αψηφά την ισχυρότερη ιμπεριαλιστική δύναμη της εποχής μας, το μονοπωλιακό κεφάλαιο και το κράτος των ΗΠΑ. Αντέχει, τόσες δεκαετίες, παρά την διαρκή υπονόμευση, τις απειλές, τις επιθέσεις, την περικύκλωση, και πάνω απ’ όλα, τον βάρβαρο οικονομικό και εμπορικό αποκλεισμό που του δημιουργεί τεράστιες στερήσεις.
Είμαστε εδώ, γιατί η επέτειος της εκατονταετηρίδας του Φιντέλ υπογραμμίζει την ανάγκη, σήμερα περισσότερο απ’ όσο ποτέ, να ενισχύσουμε με όλους τους τρόπους την διεθνιστική μας αλληλεγγύη στην Κούβα. Τώρα ειδικά, την ώρα που αμερικάνικος ιμπεριαλισμός ακονίζει τα μαχαίρια του και απειλεί να πνίξει τον λαό στο αίμα με μια στρατιωτική επέμβαση στην Κούβα.
Οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές, αποθρασυμένοι από την ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Βενεζουέλα στις αρχές Γενάρη, στρέφονται τώρα ενάντια στην Κούβα, για να επιβάλουν τα όσα ξεδιάντροπα προβλέπουν στην νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας που ανακοίνωσαν. Δηλαδή την υποταγή και ευθυγράμμιση όλης της Αμερικανικής ηπείρου με τα οικονομικά, γεωπολιτικά και στρατιωτικά συμφέροντα των ΗΠΑ, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού για την πρωτοκαθεδρία στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα.
Ήδη έχουν βάλει το “πιστόλι στον κρόταφο" του κουβανικού λαού, στέλνοντας το αεροπλανοφόρο USS Nimitz στην Καραϊβική. Οι δηλώσεις του Τραμπ και του υπουργού του, Μάρκο Ρούμπιο, ότι μόλις ξεμπερδέψουν με το Ιράν θα “κάνουν μια στάση στην Κούβα”, όπως είπαν, δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνείας.
Πριν στεγνώσει το αίμα από το ένα ιμπεριαλιστικό έγκλημα, ετοιμάζονται για το επόμενο, προσθέτοντας έναν ακόμα ματωμένο κρίκο στην μακρά αλυσίδα των εγκλημάτων που έχουν διαπράξει ενάντια στους λαούς, στην Παλαιστίνη, στο Ιράν, στο Λίβανο, στη Βενεζουέλα, στο Βιετνάμ, στην Κύπρο, στην Ελλάδα παλαιότερα, παντού σε όλο τον κόσμο.
Τους τελευταίους μήνες, δεν περνάει βδομάδα που η κυβέρνηση των ΗΠΑ να μην ανακοινώνει νέα μέτρα για να πνίξει το λαό της Κούβας: Απανωτά Εκτελεστικά Διατάγματα του Τραμπ, με τα οποία επιβάλει πλήρη ενεργειακό αποκλεισμό της Κούβας. Εδώ και 6 μήνες μόνο ένα φορτίο πετρελαίου έφτασε στην Κούβα, με αποτέλεσμα ο λαός της να αναγκάζεται να ζει σήμερα χωρίς ρεύμα 20 ώρες το 24ωρο…
Ο ενεργειακός αποκλεισμός είναι πλήρης. Εμποδίζουν τα καράβια, εμποδίζουν την προμήθεια εξοπλισμού για Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.
Επιβάλουν κυρώσεις σε εταιρείες που προμηθεύουν την Κούβα με εξοπλισμό για να συντηρήσει τα θερμοηλεκτρικά της εργοστάσια, όπως έγινε πρόσφατα με γαλλική εταιρεία. Επιβάλλουν κυρώσεις σε μια σειρά κρατικούς οργανισμούς της Κούβας και τα στελέχη τους, ιδιαίτερα σε όσους σχετίζονται με τις Επαναστατικές Ένοπλες Δυνάμεις της Κούβας.
Έφτασαν μέχρι και στην επιβολή κυρώσεων ενάντια στο ICAP, το Ινστιτούτο Φιλίας των Λαών της Κούβας, τον φορέα του κινήματος Ειρήνης που δρα διεθνώς για να προωθεί την αλληλεγγύη με την Κούβα, απειλώντας μάλιστα και με κυρώσεις σε όσους εκφράζουν υλικά την αλληλεγγύη τους με την Κούβα!
«Χτίζουν» σαθρά, γεμάτα ψέματα και γελοία προσχήματα
Και από αυτό εδώ το βήμα θέλουμε να καταδικάζουμε εκ νέου το κατάπτυστο ένταλμα σύλληψης που εξέδωσαν οι ΗΠΑ για τον ιστορικό ηγέτη του Νησιού της Επανάστασης και αδελφό του Φιντέλ, Ραούλ Κάστρο…
Γιατί ως αρχηγός, τότε, των Επαναστατικών Ένοπλων Δυνάμεων, το 1996, διέταξε την κατάρριψη 2 μικρών αεροσκαφών μιας συμμορίας μισθοφόρων της αντικουβανικής μαφίας του Μαϊάμι, που με τη στήριξη των μυστικών υπηρεσιών του αμερικανικού κράτους, παραβίαζαν την κυριαρχία της Κούβας και διενεργούσαν επιθετικές ενέργειες πάνω από την Αβάνα.
Η συνταγή των Αμερικάνων ιμπεριαλιστών είναι γνωστή και χιλιοπαιγμένη. Προσπαθούν να νομιμοποιήσουν τα εγκληματικά σχέδιά τους, "χτίζοντας" σαθρά, γεμάτα ψέματα και γελοία προσχήματα. Έχουν το θράσος να λένε πως η Κούβα υποθάλπει την τρομοκρατία ενώ εδώ και δεκαετίες η Κούβα, είναι το θύμα δεκάδων τρομοκρατικών επιθέσεων, δολοφονικών ενεργειών, υπονομευτικών μέτρων, με ενορχήστρωση και χρηματοδότηση από τις κυβερνήσεις και τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ.
Πάνω από 3.400 είναι οι Κουβανοί θύματα τρομοκρατικών ενεργειών που οργανώθηκαν από τις ΗΠΑ εναντίον κουβανικών αεροσκαφών, ξενοδοχείων, διπλωματικών αποστολών. Να θυμίσουμε πως ο αντεπαναστάτης και πράκτορας της CIA, Λουίς Ποσάδα Καρίλες, το 1976, ανατίναξε πτήση της κουβανικής αεροπορικής εταιρείας Cubana, σκοτώνοντας 73 αθώους ανθρώπους. Ποιος είναι λοιπόν ο τρομοκράτης;
Λένε ψέματα μπροστά σε όλο τον πλανήτη όταν ισχυρίζονται πως απειλείται η στρατιωτική τους βάση στο Γκουαντάναμο. Μια βάση πάνω στο έδαφος της Κούβας που κατέχουν παράνομα οι ΗΠΑ από το 1903(!) και την οποία χρησιμοποιούν ως τόπο βασανιστηρίων, στον πόλεμο τους υποτίθεται “ενάντια στην τρομοκρατία” που άφησε εκατόμβες νεκρών σε όλο τον πλανήτη.
Η Κούβα δεν είναι ένα “αποτυχημένο κράτος που περιμένει να διασωθεί”, όπως ισχυρίζεται ο Τραμπ και οι φίλοι του. Η Κούβα είναι ένας λαός -λαμπρός, επίμονος, γενναιόδωρος και ζωντανός- που αρνιέται να παραδοθεί εδώ και 70 σχεδόν χρόνια.
Η Κούβα είναι ο ηλικιωμένος που επέζησε από το χειρουργείο, με τη στήριξη των Κουβανών γιατρών και του λαϊκού συστήματος υγείας, αλλά δεν τα κατάφερε, γιατί τα αναγκαία ιατρικά εφόδια, που τα κατασκεύασε το κράτος, δεν έφτασαν έγκαιρα από το εργοστάσιο, λόγω της έλλειψης βενζίνης που προκαλεί ο ιμπεριαλιστικός βορειοαμερικάνικος αποκλεισμός!
Η Κούβα είναι τα εκατομμύρια Κουβανών με χρόνια νοσήματα (διαβήτη, υπέρταση, καρδιακά), που δυσκολεύονται να βρουν τα καθημερινά τους φάρμακα ή που βιώνουν τη δραματική έλλειψη σε αντιβιοτικά, παυσίπονα, γάζες, σύριγγες, γάντια και αναισθητικά και δεν υποτάσσονται.
Η Κούβα είναι τα παιδιά, που μπορεί να μην έχουν αρκετό γάλα και φαγητό.
Κούβα είναι η γειτονιά, που βιώνει τις ελλείψεις σε βασικά τρόφιμα, αλλά εξακολουθεί να συγκεντρώνεται, να μαγειρεύει ο ένας για τον άλλον πάνω από ξυλοφωτιές, για να μην μείνει κανείς νηστικός.
Για όλους αυτούς είμαστε σήμερα εδώ! Είμαστε εδώ για να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στην Κούβα, το Κομουνιστικό Κόμμα Κούβας, την Κουβανική Επανάσταση!
Κάτω τα ξερά σας από την Κούβα!
Αυτές τις στιγμές λοιπόν δεν χωρά κανένας εφησυχασμός. Λέμε καθαρά και ξάστερα: Κάτω τα χέρια από την Κούβα!
Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή της νίκης της Κουβανικής Επανάστασης το 1959, στάθηκε με συνέπεια στο πλάι του κουβανικού λαού. Εξέφρασε αδιάκοπα την αλληλεγγύη του, ακόμα και στα δύσκολα χρόνια της παρανομίας και δικτατορίας. Έτσι συνεχίζουμε και σήμερα χωρίς να λογαριάζουμε κόπους και θυσίες.
Μαζί με δεκάδες ακόμα Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα από όλο τον κόσμο δυναμώνουμε τις πρωτοβουλίες για τη στήριξη και την αλληλεγγύη της Κούβας και όλων των λαών που είναι θύματα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων και υποφέρουν.
Στηρίζουμε τα Κομμουνιστικά Κόμματα, στηρίζουμε τους λαούς που είναι οι μόνοι αρμόδιοι να καθορίσουν τις εξελίξεις στην πατρίδα τους. Στηρίζουμε την κοινή πάλη των λαών ενάντια στην καπιταλιστική - ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα, τον κοινό αγώνα για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Σήμερα είμαστε πάλι εδώ, πιστοί στο διεθνιστικό μας καθήκον, και ξαναλέμε:
Κάτω τα ξερά σας από την Κούβα!
Να στείλουν στον αγύριστο το αεροπλανοφόρο USS Nimitz, το οποίο έχουν στείλει στην Καραϊβική προωθώντας τα πολεμοχαρή τους σχέδια.
Να μην τολμήσουν οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ να επιτεθούν στο Νησί της Επανάστασης!
Θα μας βρουν μπροστά τους σε κάθε βήμα κλιμάκωσης της επιθετικότητας ενάντια στην Κούβα. Θα βρουν μπροστά τους τα συνδικάτα, το αντιπολεμικό- φιλειρηνικό- αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, τους φοιτητικούς συλλόγους, τις γυναικείες οργανώσεις και κάθε μαζικό φορέα που αγωνίζεται για τα εργατικά-λαϊκά συμφέροντα στην πατρίδα μας.
Ενώνουμε τη φωνή μας με τον λαό και τη νεολαία της Κούβας που διαδηλώνουν και διατρανώνουν πως ούτε οι απειλές, ούτε ο αποκλεισμός, ούτε το ενεργειακό εμπάργκο, ούτε οι ψευδείς κατηγορίες, θα μπορέσουν να κάμψουν τη θέληση τους!
Χαιρετίζουμε τους πάνω από 6,2 εκατομμύρια Κουβανούς, δηλαδή πάνω από το 80% όσων έχουν δικαίωμα ψήφου, που πρόσφατα υπέγραψαν το κάλεσμα υπεράσπισης της πατρίδας τους.
Το ΚΚΕ πριν από 2 μήνες, διοργάνωσε μια μεγάλη συγκέντρωση στο κέντρο της Αθήνας και ένα τεράστιο συλλαλητήριο προς την Αμερικάνικη πρεσβεία, ξεκαθαρίσαμε σε όλους του τόνους πως η Κούβα δεν είναι μόνη της! Πως ο κουβανικός λαός έχει στο πλάι του τους κομμουνιστές και τον ελληνικό λαό στον αγώνα του ενάντια στη νέα κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας, ενάντια στα μέτρα του βάρβαρου οικονομικού αποκλεισμού.
Διοργανώσαμε ξανά μαχητική συγκέντρωση στην πρεσβεία των ΗΠΑ, μετά την δίωξη ενάντια στον ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης, στρατηγό Ραούλ Κάστρο. Παρεμβαίνουμε στην ελληνική βουλή και οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ εκφράζουν την μαχητική τους αλληλεγγύη τους στην Κούβα, καταδικάζουν τον αντικομουνισμό και τα αντεπαναστατικά αποβράσματα που φιλοξενεί το επιτελείο της ΕΕ στην Ευρωβουλή.
Οι οργανώσεις του ΚΚΕ παίρνουν εκατοντάδες πρωτοβουλίες σε όλη την Ελλάδα, με εκδηλώσεις, διαδηλώσεις, συναυλίες, για να ενημερώσουν πλατιά και να εκδηλωθεί η αλληλεγγύη του ελληνικού λαού στην Κούβα.
Υπογράφουμε και διαδίδουμε παντού κείμενο που έχει ήδη συγκεντρώσει χιλιάδες υπογραφές απλών εργαζομένων, εκλεγμένων στους φορείς του λαϊκού κινήματος, προσωπικοτήτων της δημόσιας ζωής της χώρας, στο διαδίκτυο και έντυπα. Αυτό το κείμενο το έχουμε δώσει για υπογραφές στους βουλευτές και άλλων κομμάτων της βουλής και ήδη δεκάδες επιπλέον, εκτός από τους 21 βουλευτές του ΚΚΕ, το έχουν προσυπρογράψει.
Στηρίζουμε της πρωτοβουλίες του Ελληνοκουβανικού Συνδέσμου Φιλίας και Αλληλεγγύης.
Ετοιμαζόμαστε να συμμετέχουμε στην 24η Διεθνή Συνάντηση Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων που θα πραγματοποιηθεί στις 7-9 Αυγούστου στην Αβάνα μαζί με δεκάδες ακόμα Κομμουνιστικά Κόμματα, καθώς και στις εκδηλώσεις που διοργανώνει το ΚΚ Κούβας για τα 100 χρόνια από την γέννηση του Φιντέλ στις 10-13 Αυγούστου. Η ΚΝΕ προετοιμάζει να συμμετέχει σε μπριγάδα αλληλεγγύης στην Κούβα επίσης τον Αύγουστο.
Συνεχίζουμε αποφασιστικά τον αγώνα μας στο πλάι του κουβανικού λαού και του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας και απαιτούμε:
- Να αρθούν όλα τα μέτρα του γενοκτονικού οικονομικού αποκλεισμού των ΗΠΑ ενάντια στην Κούβα. Αφήστε την Κούβα να αναπνεύσει!
- Να σταματήσει κάθε είδους δίωξη στο Ραούλ Κάστρο.
- Να αποχωρήσει εδώ και τώρα το αεροπλανοφόρο των ΗΠΑ USS Nimitz από την Καραϊβική.
- Να διαγραφεί η Κούβα από την κατάπτυστη λίστα των “κρατών χορηγών της τρομοκρατίας" που έχει στήσει το ΥΠ.ΕΞ των ΗΠΑ, για να επιβάλλει την οικονομική ασφυξία στο νησί της επανάστασης.
- Να αρθούν όλες οι δόλιες κυρώσεις που βάζουν στο στόχαστρο θεσμούς και οργανώσεις της Κούβας, όπως το ICAP και άλλες, αλλά και την ηγεσία του ΚΚ Κούβας και της Κυβέρνησης.
- Απαιτούμε η ελληνική κυβέρνηση να πάρει θέση καταδίκης της επιθετικότητας ενάντια στην Κούβα!
Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα του λαού της Κούβας να υπερασπιστεί με όλους τους τρόπους τον δικό του δρόμο ανάπτυξης.
Απορρίπτουμε κάθε ξένη επέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις του.
Αυτοί που απειλούν την Κούβα, είναι οι στρατηγικοί σύμμαχοι της άρχουσας τάξης και των κομμάτων της
Όταν η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη και τα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης έχουν για σημαία τους τις στρατηγικές συμφωνίες με τις ΗΠΑ και το κράτος – τρομοκράτη του Ισραήλ, συμφωνούν με την πολεμική εμπλοκή, τότε επόμενο είναι να στήνουν τη γνωστή κάλπικη αντιπαράθεση για να κρύψουν τις επικίνδυνες συγκλίσεις τους.
Μια αντιπαράθεση αποκρουστική για τον λαό, όπως αποκρουστικά είναι και τα πολιτικά παζάρια με τις μεταγραφές, τις συγκολλήσεις κομμάτων, τα πάρε δώσε με τις βουλευτικές έδρες που αντιμετωπίζουν το λαό ως παθητικό θεατή.
Απέναντί τους βρίσκεται με συνέπεια το ΚΚΕ που επιμένει να αναδεικνύει τα πραγματικά κρίσιμα ζητήματα, γιατί εμείς θέλουμε τον ίδιο το λαό πρωταγωνιστή των εξελίξεων.
Και πράγματι, κρίσιμο ζήτημα τούτη την ώρα είναι να δυναμώσει η αλληλεγγύη σε έναν λαό αγωνιστή που παλεύει με θεούς και δαίμονες και στέκεται όρθιος, όπως ο λαός της Κούβας! Κρίσιμο είναι να καταδικαστούν τα σχέδια των ΗΠΑ που προαναγγέλλουν -εκεί έχει φτάσει το θερμόμετρο των ανταγωνισμών- τον επόμενο πολεμικό τους στόχο. Και ο λαός μας πρέπει να ξέρει πως αυτοί που απειλούν και αποκλείουν την Κούβα, είναι οι ίδιοι στρατηγικοί σύμμαχοι της ελληνικής άρχουσας τάξης, της κυβέρνησης της ΝΔ και των άλλων κόμματων του συστήματος, παλιών και νέων.
Όλοι τους περηφανεύονται για τις σχέσεις με τις ΗΠΑ παρουσιάζοντάς τες κιόλας ως μέσο για την ασφάλεια της χώρας. Κρύβουν ότι καμία εγγύηση δεν προσφέρουν στην χώρα και τον λαό μας οι συμμαχίες με κράτη τρομοκράτες. Αντίθετα, μάς χώνουν πιο βαθιά στην δίνη των ανταγωνισμών και των πολέμων.
Όλοι τους έχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Από τους δήθεν ευαίσθητους, όπως οι ίδιοι αποκαλούν τους εαυτούς τους και την πολιτική τους, για τους λεγόμενους “αναθεωρητισμούς” και τον σεβασμό συνόρων, δεν ακούμε τίποτε… Ούτε φωνή, ούτε ακρόαση για τις απειλές και τον αποκλεισμό της Κούβας από τις ΗΠΑ.
Αυτή η στάση τους δεν είναι τυχαία. Εδώ που τα λέμε ποιος να καταγγείλει τον αποκλεισμό της Κούβας; Ο Τσίπρας που τον τωρινό μαέστρο των απειλών και του αποκλεισμού της Κούβας, τον Τραμπ τον έλεγε διαβολικά καλό, ότι μπορεί να μοιάζει διαβολικός αλλά είναι για το καλό μας; Ή μήπως άλλοι, όπως η κυρία Καρυστιανού που αρέσκεται σε ευχολόγια για “επί γης ειρήνη”, χωρίς να μας λέει ποιοι κάνουν τον πόλεμο και κυρίως για ποιανών τα συμφέροντα εμπλέκεται η χώρα μας σε αυτά τα νοσηρά σχέδια;
Οι λαοί θα νικήσουν!
Το ΚΚΕ αναλαμβάνει τη μεγάλη ευθύνη μέσα στον λαό μας και το κίνημά του, τους φορείς του, να δυναμώσει κι άλλο η αλληλεγγύη στο νησί της Επανάστασης. Για να μην περάσουν οι προπαγανδιστικές γελοιότητες που επιστρατεύουν τα ιμπεριαλιστικά αμερικάνικα επιτελεία.
Γιατί εμείς δεσμεύσεις έχουμε απέναντι στον λαό μας, στους λαούς που δοκιμάζονται, στους μαχόμενους, περήφανους λαούς που με την δική τους δράση, έγιναν σύμβολο ασυμβίβαστης αντίστασης, όπως είναι ο λαός της Κούβας!
“Επανάσταση σημαίνει να έχεις συναίσθηση της ιστορικής στιγμής. Ν’ αλλάξεις όλα όσα πρέπει ν’ αλλάξουν(…) Σημαίνει βαθιά πεποίθηση ότι δεν υπάρχει δύναμη στον κόσμο ικανή να συνθλίψει τη δύναμη της αλήθειας και των ιδεών. Επανάσταση σημαίνει ενότητα, ανεξαρτησία, σημαίνει ν’ αγωνίζεσαι για τα όνειρά μας, της δικαιοσύνης για την Κούβα και ολόκληρο τον κόσμο”… Αυτά τα λόγια του Φιντέλ, θα μας συντροφεύουν για πάντα!
Η Κούβα δεν είναι μόνη της! Οι λαοί θα νικήσουν! Venceremos! Hasta la victoria, siempre!».
