Συνέντευξη του Γιώργου Σιδέρη στον "Ριζοσπάστη": «To ΕΣΥ αλλάζει» σε βάρος του λαού και των αναγκών του

 

Μια επίσκεψη σε ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της χώρας, το «Αττικόν», είναι αρκετή για να δείξει τι σημαίνει στην πράξη η «αλλαγή» για την οποία κομπάζει η κυβέρνηση, αλλά και τι εννοούν όλα τα αστικά πολιτικά κόμματα ως «εκσυγχρονισμό της Υγείας»: Μπάσιμο επιχειρηματικής δραστηριότητας ώστε οι μονοπωλιακοί όμιλοι να βρίσκουν πεδία κερδοφορίας, και για τους εργαζόμενους ακόμα μεγαλύτερη εντατικοποίηση, υποστελέχωση, ταξικοί φραγμοί για όλο τον λαό.

Ο «Ριζοσπάστης» συζητάει με τον Γιώργο Σιδέρη, πρόεδρο της Ενωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας Πειραιά (ΕΙΝΑΠ) και του Σωματείου Εργαζομένων στο «Αττικόν», ωτορινολαρυγγολόγο στο Νοσοκομείο.

* * *

- Το «Αττικόν» είναι ένα από τα νοσοκομεία όπου η κατάσταση με τα ράντζα έχει φτάσει στο απροχώρητο και οι συνθήκες εργασίας για γιατρούς και νοσηλευτές είναι εξίσου κακές. Ποια είναι ακριβώς η κατάσταση με άδειες, ρεπό, ωράρια εργασίας και υποστελέχωση;

- Το «Αττικόν» δεν είναι ένα νοσοκομείο που καταρρέει, αλλά που «αναπτύσσεται». Αυτοί που καταρρέουν είναι οι υγειονομικοί και αυτοί που δεν βρίσκουν λύση είναι οι ασθενείς. Τα 100 - 150 ράντζα κάθε τέσσερις μέρες είναι μόνιμο καθεστώς, επί όλων των κυβερνήσεων. Ασθενείς σε διαδρόμους, πολλές φορές χωρίς τις στοιχειώδεις συνθήκες αξιοπρέπειας και προφανώς ασφάλειας. Αν κάνετε τους υπολογισμούς από τότε που άρχισε αυτός ο αισχρός θεσμός θα δείτε ότι πάνω από 100.000 άνθρωποι έχουν νοσηλευτεί στον διάδρομο τα τελευταία δέκα χρόνια, σχεδόν 900 κάθε μήνα.

Στους εργαζόμενους στο «Αττικόν» οφείλονται 68.000 μέρες κανονικής άδειας και πάνω από 10.000 ρεπό. Αυτό σημαίνει υγειονομικοί εξαντλημένοι, χωρίς ανάπαυση, με συνεχείς βάρδιες, με εντατικοποίηση και με το προσωπικό να μετακινείται από Τμήμα σε Τμήμα για να καλύψει τρύπες. Λείπουν πάνω από 130 νοσηλευτές για να λειτουργήσουμε στα όρια της ασφάλειας. Το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, εκεί που χτυπά η καρδιά της εφημερίας, το 2021 αριθμούσε 41 άτομα προσωπικό και τώρα έχει 26. Αυτή είναι η κατάσταση, και είναι αποτέλεσμα των κυβερνητικών πολιτικών διαχρονικά. Κάθε φέτος και χειρότερα, που λέμε.

- Αυτή η κατάσταση αξιοποιείται σαν μοχλός για ένταση της επιχειρηματικής δράσης, με ύπαρξη ιδιωτικών ιατρείων και επί πληρωμή απογευματινών ραντεβού μέσα στα δημόσια νοσοκομεία. Με ποιον τρόπο το βλέπουμε αυτό στο «Αττικόν»;

- Τα απογευματινά - επί πληρωμή - ιατρεία στα δημόσια νοσοκομεία, που φτιάχτηκαν επί ΠΑΣΟΚ και γιγαντώθηκαν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, απέσπασαν δεκάδες εκατομμύρια ευρώ από τους χιλιάδες ασθενείς - πελάτες που τα επισκέφτηκαν. Αν πάρουμε μόνο το παράδειγμα του «Αττικόν», με περίπου 21.500 - 24.000 απογευματινά ραντεβού ετησίως και μέση χρέωση περίπου 50 ευρώ ανά ασθενή, προκύπτει ένας τζίρος της τάξης των 1 - 1,2 εκατ. ευρώ τον χρόνο μόνο για ένα νοσοκομείο.

Τα απογευματινά - επί πληρωμή - χειρουργεία αφορούν μία ακόμα πλευρά ιδιωτικοοικονομικής και εμπορευματικής λειτουργίας των νοσοκομείων, που ούτε αυτή είναι νέα. Την είχε εξαγγείλει η ΝΔ το 2019 (τα σχέδια αναβλήθηκαν λόγω πανδημίας) αλλά είχε ήδη θεσμοθετηθεί από το 2002, επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, και παρέμεινε επί ΣΥΡΙΖΑ, που «ξέχασε» να την καταργήσει. Η κυβέρνηση λέει πως «δεν μπορείς να χειρουργηθείς έγκαιρα το πρωί, επειδή το προσωπικό είναι λιγοστό και οι αίθουσες λίγες». Αν έχεις όμως λεφτά, θα χειρουργηθείς από το ίδιο προσωπικό και στις ίδιες αίθουσες. Πρόκειται για τον παραλογισμό της πολιτικής που εμπορευματοποιεί την ανθρώπινη ανάγκη και για τον κυνισμό του «όποιος πληρώνει, προχωράει πιο γρήγορα». Στο «Αττικόν» λειτουργούν 7 χειρουργικές αίθουσες από τις 14. Αν λειτουργούσαν όλες, δεν θα υπήρχε λίστα αναμονής. Τόσο απλά είναι τα πράγματα.

Και οι δύο αυτοί θεσμοί αφορούν εφαρμογή των κατευθύνσεων της ΕΕ και στοχεύουν στην ενίσχυση των δημόσιων νοσοκομείων ως αυτοχρηματοδοτούμενων επιχειρηματικών μονάδων, με δικά τους έσοδα, από την πώληση των εργασιών τους στα ασφαλιστικά ταμεία και άμεσα στους ασθενείς. Στόχος είναι να απεμπλακεί στον μεγαλύτερο βαθμό ο κρατικός προϋπολογισμός από τη χρηματοδότηση των νοσοκομείων, προκειμένου να περισσέψει κρατικό χρήμα για την παντός είδους στήριξη των επιχειρηματικών ομίλων και την πολεμική οικονομία.

- Υπάρχουν άλλα παραδείγματα επιχειρηματικής λειτουργίας μέσα στο νοσοκομείο;

- Η εμπορευματοποίηση στο δημόσιο σύστημα Υγείας έχει προχωρήσει με πολλούς τρόπους από όλες τις αστικές κυβερνήσεις. Στο «Αττικόν», για παράδειγμα, υπάρχει ανάθεση κρίσιμων λειτουργιών σε εργολάβους. Η σίτιση είναι εξολοκλήρου σε ιδιωτική εταιρεία, το 60% της φύλαξης το ίδιο, όπως και ειδικότητες της Τεχνικής Υπηρεσίας αλλά και της Διοικητικής Υπηρεσίας, π.χ. λογιστήριο και πληρωμές προμηθευτών.

Η επιχειρηματική λειτουργία, βέβαια, δεν αφορά μόνο την ιδιωτικοποίηση, αλλά και την ίδια τη λειτουργία του νοσοκομείου ως επιχείρησης ΑΕ. Ισως το εμβληματικότερο παράδειγμα σε αυτό - γιατί υπάρχουν πολλά - αφορά την εφαρμογή των DRG's (Diagnosis Related Groups - Ομοιογενείς Διαγνωστικές Κατηγορίες). Τα DRG's είναι ένα σύστημα κοστολόγησης και χρηματοδότησης των νοσοκομείων, όπου κάθε νοσηλεία αντιστοιχίζεται σε μια συγκεκριμένη διαγνωστική κατηγορία με προκαθορισμένο κόστος και προκαθορισμένη μέση διάρκεια νοσηλείας. Ο ασθενής γίνεται αριθμός σε λογιστικό φύλλο και η νοσηλεία του αντιστοιχεί σε ένα προκαθορισμένο οικονομικό πακέτο. Με τα DRG's το ερώτημα δεν είναι «τι χρειάζεται ο ασθενής» αλλά γίνεται όλο και περισσότερο «πόσο κοστίζει ο ασθενής». Και αυτό είναι μια πολύ επικίνδυνη εξέλιξη για ένα δημόσιο σύστημα Υγείας. Υπάρχει και άλλη μια πλευρά, αν και δευτερεύουσα, αφού τα DRG's συμπληρώνονται από τον γιατρό, ο οποίος καλείται να γίνει και κάτι σαν διαχειριστής οικονομικών δεικτών. Οι ώρες που αφιερώνονται στη συμπλήρωση DRG's αφαιρούνται από τον χρόνο που θα έπρεπε να αφιερώνεται στην ιατρική πράξη. Δεν είναι τυχαίο που οι διοικήσεις των νοσοκομείων ασκούν ισχυρές πιέσεις για τη συμπλήρωση και τη βελτίωση τέτοιων οικονομικών δεικτών.

- Πρόσφατα υπήρξε καταγγελία από το Σωματείο Εργαζομένων ότι η «doValue», γνωστό «αρπακτικό» των σπιτιών του λαού, είναι χορηγός των μονάδων των καρκινοπαθών. Υπάρχουν κι άλλα τέτοια παραδείγματα; Και πού αποσκοπούν;

- Χθες διάβαζα μια δήλωσή της οικογένειας της οδού Ναϊάδων από την Πετρούπολη που επαναπέκτησε το σπίτι της μετά από πολύχρονο αγώνα. Γράφουν για την «doValue»:«Ενώ είχαμε συμφωνήσει για 25.000 ευρώ προκαταβολή, την τελευταία στιγμή μας είπαν ότι θέλουν ...35.000. Και ενώ τους δίναμε 29.000, αυτοί για 6.000 ευρώ αποφάσισαν να βγάλουν το σπίτι σε πλειστηριασμό». Αυτή λοιπόν η εταιρεία (και όλες οι παρόμοιες με αυτή), που ξεσπιτώνει για 6.000 ευρώ, είναι «ευαίσθητος χορηγός» σε μονάδες που αφορούν καρκινοπαθείς στο «Αττικόν». Πρόκειται για ξέπλυμα μέσω της λεγόμενης «εταιρικής κοινωνικής ευθύνης». Χρόνια τώρα, άλλωστε, η Υγεία στον καπιταλισμό είναι εκτός από εμπόρευμα και πεδίο επιχειρηματικής προβολής και διαφήμισης επιχειρηματικών ομίλων. Ιδρυμα Νιάρχου, Ωνάση, Λάτση, Μποδοσάκη, οι «δωρητές» - «ευεργέτες» εφοπλιστές ή βιομήχανοι είναι παντού. Γι' αυτό τρέχουν τα σάλια του κ. Γεωργιάδη όπου τους συναντάει. Το πρόβλημα όμως είναι βαθύτερο. Το κράτος δεν μπορεί και δεν θέλει να καλύψει τις λαϊκές ανάγκες στην Υγεία και ανοίγει την πόρτα σε χορηγούς, ιδρύματα, εταιρείες και επιχειρηματικά συμφέροντα, που με ενίοτε «περίεργες» συμβάσεις φτιάχνουν φιλάνθρωπο προφίλ.

- Αποδεικνύεται πως «το ΕΣΥ αλλάζει», αλλά όχι μόνο καλύτερο δεν γίνεται, αντίθετα ο λαός καλείται να βάλει όλο και πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη. Τι πρέπει να γίνει;

- Το ΕΣΥ πράγματι αλλάζει, αλλά αλλάζει προς το χειρότερο για τον λαό. Γίνεται πιο ταξικό, πιο επιχειρηματικό. Ο ασθενής πληρώνει με φόρους στην κεντρική φορολογία, με ασφαλιστικές εισφορές, με απευθείας πληρωμές για τα πάντα. Αυτό πρέπει να σταματήσει, η Υγεία δεν μπορεί να βασίζεται στην ανταποδοτικότητα, πρέπει να καταργηθεί η οποιαδήποτε μορφή άμεσης ή έμμεσης πληρωμής, σε σύγκρουση με την πολιτική της εμπορευματοποίησης που όλα τα αστικά κόμματα υπηρετούν.

Δεν μπορεί να υπάρξει λύση για τους υγειονομικούς αν δεν υπάρξει ταυτόχρονη λύση για τους ασθενείς, και το αντίστροφο. Γι' αυτό, οι άμεσες - επείγουσες διεκδικήσεις για μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, άνοιγμα όλων των κλειστών κλινών, ΜΕΘ και χειρουργικών αιθουσών, αύξηση των μισθών και άλλες, πρέπει να συγκλίνουν στον κοινό αγώνα για αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας για όλους, χωρίς επιχειρηματική δράση.

Περιστέρι: Εκδήλωση τιμής και μνήμης για τους αγωνιστές και τα θύματα του Μπλόκου

 

Οι ΚΟ Περιστερίου του ΚΚΕ και το Παράρτημα Περιστερίου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ πραγματοποίησαν την Παρασκευή 26 Ιουνίου εκδήλωση τιμής και μνήμης για τους αγωνιστές και τα θύματα του Μπλόκου του Περιστερίου, έξω από το μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης Περιστερίου.

Ομιλία, εκ μέρους του παραρτήματος Περιστερίου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, έκανε ο αντιπρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του παραρτήματος Κώστας Κανδυλιώτης, στην οποία παρουσίασε το συγκλονιστικό χρονικό του μπλόκου, αναδεικνύοντας τη φρικαλεότητα των χιτλερικών δυνάμεων και των συνεργατών τους, αλλά και τον ακατάβλητο ηρωισμό των κομμουνιστών και των άλλων πρωτοπόρων αγωνιστών, των ΕΑΜιτών - ΕΛΑΣιτών - ΕΠΟΝιτών, όπως η Άννα Παρλιάρου, ο Λάμπρος Γκινάκης, ο Φώτης Νάνος και ο Αποστόλης Δούνιας.

Την κεντρική ομιλία έκανε ο Γιώργος Βασιλείου, μέλος του γραφείου της Τομεακής Επιτροπής Νοτιοδυτικών Συνοικιών - Περιστερίου του ΚΚΕ. Στην ομιλία του τόνισε ότι 82 χρόνια μετά το μπλόκο του Περιστερίου εμπνεόμαστε και διδασκόμαστε από τον ηρωισμό όλων αυτών που δεν λύγισαν στα βασανιστήρια των ναζί κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους και παρέμειναν πιστοί στον δίκαιο αγώνα του λαού. Τόνισε ότι αυτό που έδωσε δύναμη στους ήρωες του μπλόκου, όπως και σε χιλιάδες άλλους κομμουνιστές και αγωνιστές του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ την περίοδο της Κατοχής δεν ήταν κάποια ακατανόητη δύναμη. Ήταν ο αγώνας για την ανατροπή της σάπιας καπιταλιστικής κοινωνίας που, τότε και τώρα, γεννά φτώχεια, πολέμους και εξαθλίωση. Ήταν η πάλη για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, την κοινωνία για την οποία παλεύει το ΚΚΕ. Σήμερα, το παράδειγμα του αγωνιζόμενου λαού στο μπλόκο του Περιστερίου είναι φάρος για κάθε εργάτη και κάθε εργάτρια που βλέπει τη ζωή του να συνθλίβεται σε μια περίοδο πολεμικής προετοιμασίας και όλο και μεγαλύτερης εμπλοκής της Ελλάδας στις πολεμικές συγκρούσεις.

Στις σημερινές συνθήκες, το μόνο ριζικά διαφορετικό σχέδιο που δίνει απάντηση σε όλα τα φλέγοντα προβλήματα από τη σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων είναι η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ, η προοπτική της εργατικής εξουσίας. Σήμερα, αξιοποιώντας τις ιστορικές παρακαταθήκες που μας άφησαν οι ήρωες του μπλόκου, οι αγώνες και οι θυσίες του περιστεριώτικου λαού, μπορούμε από καλύτερες θέσεις να διεξάγουμε την ιδεολογικοπολιτική διαπάλη και το ξεσκέπασμα των διάφορων αστικών διλημμάτων. Σήμερα είναι ανάγκη η εργατική - λαϊκή δυσαρέσκεια και αμφισβήτηση της αστικής πολιτικής να εκφραστεί στο κίνημα και τις επερχόμενες εκλογές με πιο μαχητική συσπείρωση με το ΚΚΕ.

Η εκδήλωση έκλεισε με ένα συγκινητικό μουσικοαφηγηματικό αφιέρωμα στο χρονικό του μπλόκου.

Δήλωση του Γιώργου Σιδέρη για την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών

 

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών η Λαϊκή Συσπείρωση Περιστερίου καλεί κάθε νέο άνθρωπο να μη συμβιβαστεί με έναν τρόπο ζωής που προβάλλει την ατομική “φυγή” και την αποξένωση ως λύση. Χρόνο με το χρόνο αυξάνεται η χρήση στις μαθητικές ηλικίες, μειώνεται η ηλικία πρώτης επαφής με τα ναρκωτικά, αυξάνονται τα ποσοστά υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ και προβληματικής ενασχόλησης με τα τυχερά παιχνίδια και τα social media στους εφήβους. Η στρατηγική της ΕΕ και η σύμπλευση όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων στη χώρα μας ευθύνονται για τα τραγικά αποτελέσματα που βιώνουμε και σε αυτόν τον τομέα. Διαχρονικά προβάλλουν αντιεπιστημονικά και αντιδραστικά ιδεολογήματα, όπως η θεωρία του “λειτουργικού” χρήστη, στήριξαν την πολιτική “μείωσης της βλάβης”, την είσοδο ιδιωτών και ΜΚΟ στον ευαίσθητο κοινωνικό τομέα της πρόληψης και απεξάρτησης. Η κυβέρνηση της ΝΔ διαλύει τα “στεγνά” θεραπευτικά προγράμματα και την πρόληψη, με ορατά ήδη τα τραγικά αποτελέσματα για τα οποία είχαν προειδοποιήσει εργαζόμενοι, επιστημονικοί και κοινωνικοί φορείς που αντιτάχθηκαν στην ίδρυση του ΕΟΠΑΕ. Κάνουμε έκκληση στον κάθε δημότη Περιστερίου να δυναμώσει τον αγώνα για να μην κλείσει το  Κέντρο Πρόληψης του Δήμου Περιστερίου “Οδοιπορικό”  που εδώ και τρεις δεκαετίες καταθέτει την ψυχή του στη στήριξη των νέων ανθρώπων. Στον αγώνα μπροστά, για μια κοινωνία ελεύθερη από ναρκωτικά και όχι με “ελεύθερα” τα ναρκωτικά.

Γιώργος Σιδέρης

Επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Περιστερίου και Πρόεδρος της ΕΙΝΑΠ

Φωτό από την παρέμβαση του "Οδοιπορικό" στην πλατεία Δημαρχείου στο Περιστέρι 

Παρέμβαση στο Δημοτικό Συμβούλιο στις 25/6/26 για την απόρριψη του σχεδίου νόμου για τον νέο Κώδικα Δήμων και Περιφερειών

 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Το υπό διαβούλευση σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών για τον νέο Κώδικα Δήμων και Περιφερειών παρουσιάζεται από την κυβέρνηση ως μια μεταρρύθμιση «εκσυγχρονισμού», «διαφάνειας» και «αποτελεσματικότητας». Στην πραγματικότητα, όμως, αποτελεί ένα ακόμη βήμα στην κατεύθυνση της περαιτέρω εμπορευματοποίησης λειτουργιών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, της μεταφοράς βαρών στους δημότες και της συρρίκνωσης της δημοκρατικής λειτουργίας των συλλογικών οργάνων.

Ο νέος Κώδικας δεν αντιμετωπίζει το βασικό πρόβλημα των Δήμων, που είναι η χρόνια υποχρηματοδότηση από το κράτος. Αντί να αποκατασταθούν οι τεράστιες απώλειες των τελευταίων δεκαετιών και να αποδοθούν οι παρακρατημένοι πόροι, προωθείται η λογική της «οικονομικής αυτοτέλειας», δηλαδή της αναζήτησης εσόδων απευθείας από τους δημότες μέσω νέων και αυξημένων τελών και φόρων.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν:

• Η θεσμοθέτηση νέων τοπικών τελών και η διεύρυνση της δυνατότητας επιβολής πρόσθετων οικονομικών βαρών στους κατοίκους.

• Η διατήρηση και ενίσχυση του πλαισίου λειτουργίας αναπτυξιακών οργανισμών και ανώνυμων εταιρειών, που διευρύνουν την είσοδο ιδιωτικών συμφερόντων σε κρίσιμες δημοτικές λειτουργίες.

• Η περαιτέρω αποδυνάμωση των Δημοτικών Συμβουλίων και η συγκέντρωση αρμοδιοτήτων σε μονοπρόσωπα όργανα.

• Η κατάργηση του δεύτερου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών και η εισαγωγή ενός νέου εκλογικού συστήματος που αλλοιώνει την αναλογική αποτύπωση της λαϊκής βούλησης.

• Ο περιορισμός των δικαιωμάτων των παρατάξεων της αντιπολίτευσης και η μείωση των δυνατοτήτων ουσιαστικού ελέγχου της διοίκησης.

• Η δυνατότητα αποκλειστικά εξ αποστάσεως συνεδριάσεων, γεγονός που δυσκολεύει τη συμμετοχή πολιτών, σωματείων και μαζικών φορέων.

• Η δημιουργία αυστηρότερων μηχανισμών εποπτείας και πειθαρχικού ελέγχου αιρετών, με διατάξεις που μπορούν να λειτουργήσουν αποτρεπτικά απέναντι σε αγωνιστικές παρεμβάσεις για τα προβλήματα του λαού.

Οι δημότες του Περιστερίου έχουν ήδη πληρώσει ακριβά τις συνέπειες της υποστελέχωσης των υπηρεσιών, της μείωσης της κρατικής χρηματοδότησης και της μεταφοράς αρμοδιοτήτων χωρίς τους αναγκαίους πόρους. Ο νέος Κώδικας όχι μόνο δεν δίνει λύσεις, αλλά κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση.

Το Δημοτικό Συμβούλιο Περιστερίου οφείλει να υπερασπιστεί τον δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, να απαιτήσει επαρκή κρατική χρηματοδότηση, μόνιμο προσωπικό και ουσιαστική δημοκρατική λειτουργία των θεσμών.

Εκ μέρους της Λαϊκής Συσπείρωσης Περιστερίου

Γιώργος Σιδέρης

Με βάση το παραπάνω σκεπτικό εγκρίθηκε ομόφωνα από το Δημοτικό Συμβούλιο το παρακάτω ψήφισμα μετά από την πρόταση μας:

«Το Δημοτικό Συμβούλιο Περιστερίου εκφράζει την αντίθεσή του στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών για τον νέο Κώδικα Δήμων και Περιφερειών.

Το νομοσχέδιο δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα της χρόνιας υποχρηματοδότησης των Δήμων, μεταφέρει νέα οικονομικά βάρη στους δημότες μέσω πρόσθετων τελών και φόρων και ενισχύει την εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση δημοτικών λειτουργιών και υπηρεσιών.

Επιπλέον, περιορίζει τη δημοκρατική λειτουργία των Δημοτικών Συμβουλίων και τα δικαιώματα των παρατάξεων της αντιπολίτευσης.

Το Δημοτικό Συμβούλιο Περιστερίου διεκδικεί πλήρη και επαρκή κρατική χρηματοδότηση των Δήμων και απόδοση των παρακρατημένων πόρων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, καμία επιβολή νέων τοπικών φόρων και τελών στους δημότες, μόνιμο προσωπικό και ενίσχυση όλων των δημοτικών υπηρεσιών, διασφάλιση της δημοκρατικής λειτουργίας των συλλογικών οργάνων της Αυτοδιοίκησης. Για τους παραπάνω λόγους ζητούμε την απόσυρση του».

Νέος Κώδικας «Τοπικής Αυτοδιοίκησης»: Δήμοι και Περιφέρειες - ανώνυμες εταιρείες

 

Του Θοδωρή Σκολαρίκου*

Τις προηγούμενες μέρες τέθηκε σε διαβούλευση από το υπουργείο Εσωτερικών το νομοσχέδιο που αφορά τον νέο Κώδικα Δήμων και Περιφερειών, με σχεδιασμό να ψηφιστεί στη Βουλή μέσα στον Ιούνη. Το νομοσχέδιο ντύνεται ξανά από την κυβέρνηση με τον μανδύα του «εκσυγχρονισμού», της «διαφάνειας», της «δημοκρατίας» κ.λπ., έχοντας την αβανταδόρικη στάση των ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ, που αποδεχόμενοι το «όλον» πλαίσιο ζητούν πιο «θαρραλέες» αλλαγές, έναντι ενός «συγκεντρωτισμού» της κυβέρνησης.

Βασικός στόχος είναι η αποτύπωση των βαθιών τομών που έχουν συντελεστεί στην εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση κρίσιμων δημόσιων υπηρεσιών, στη φοροληστεία του λαϊκού εισοδήματος, στην αποστειρωμένη από τη λαϊκή - κοινωνική πίεση λειτουργία των αιρετών οργάνων.

Διαχρονικά οι κυβερνήσεις προχώρησαν επιθετικά στην εφαρμογή Οδηγιών και Κατευθύνσεων της ΕΕ για την μετατροπή των ΟΤΑ α' και β' βαθμού σε μηχανισμό τοπικής φορολογίας και «τροχονόμο» επιχειρηματικών συμφερόντων.

Την πολιτική που προχώρησαν μέσα στην καπιταλιστική κρίση, μέσα στην πανδημία, σε αγαστή συνεργασία ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι πρόθυμοι, έρχονται σήμερα να την αποτυπώσουν σε έναν νέο Κώδικα, σε μια προσπάθεια να κλείσουν χαραμάδες που αξιοποιούσαν το εργατικό - λαϊκό κίνημα και αγωνιστές δήμαρχοι. Το γεγονός άλλωστε ότι ο «εκσυγχρονισμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης» αποτελεί προαπαιτούμενο του Ταμείου Ανάκαμψης τα λέει όλα.

Στον Κώδικα ενσωματώνεται η κύρωση του «Ευρωπαϊκού Χάρτη Τοπικής Αυτονομίας». Ο όρος «αυτονομία», που μπορεί να ηχεί θετικά στα αυτιά εργαζομένων, δεν έχει φυσικά να κάνει με αυτονομία κινήσεων και πρωτοβουλιών σε όφελος του λαού. Σε απλά Ελληνικά, σηματοδοτεί την παραπέρα νόμιμη κλοπή της κρατικής χρηματοδότησης, με τους δήμους να καλούνται να έχουν το δικό τους ταμείο από το λεηλατημένο λαϊκό εισόδημα. Το αφήγημα για «αυτονομία» καταρρέει με πάταγο απλά αν δει κανείς όλο το πλέγμα προληπτικού ελέγχου, ακόμα και για πολιτικές αποφάσεις, καθώς και τις αυστηρές ποινές σε όποιους αντιδρούν στην κυρίαρχη λογική.

Η προπαγάνδα της κυβέρνησης και οι στοχεύσεις του νομοσχεδίου

Σύμφωνα με τα στοιχεία που η ίδια η ΚΕΔΕ δίνει, στους δήμους έχει μειωθεί τουλάχιστον κατά 32% σε σχέση με το 2009 η κρατική χρηματοδότηση, που δεν αρκεί για να καλύψει ούτε τη μισθοδοσία.

Οι προϋπολογισμοί των δήμων επιβαρύνονται με το κόστος των αυξήσεων σε τιμολόγια Ενέργειας και ύδρευσης, αγοράς τροφίμων, με το τέλος ταφής. Στον νέο Κώδικα διατηρείται τυπικά η πρόβλεψη του Ν.3852/2010, γνωστού ως «Καλλικράτη», για τις πηγές τροφοδότησης των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων (ΚΑΠ) δήμων και Περιφερειών (Φόρος Φυσικών και Νομικών Προσώπων, ΕΝΦΙΑ και ΦΠΑ).

Πέρα από το γεγονός ότι το 95% των φορολογικών εσόδων του κράτους πληρώνεται από τα λαϊκά στρώματα, η διάταξη αυτή είναι στην πράξη κενό γράμμα, αφού είναι σε ισχύ το πλαφόν χρηματοδότησης από τον κρατικό προϋπολογισμό στα 4 δισ. ευρώ. Δεν υπάρχει καμία αναφορά στους παρακρατηθέντες πόρους διαχρονικά.

Τα δισ. ευρώ που παρακρατήθηκαν για να ανακεφαλοποιηθούν οι τράπεζες, να πληρωθούν οι δόσεις στο ΔΝΤ και να δοθεί «ζεστό» χρήμα στα αφεντικά, με τον νέο Κώδικα θα γραφτούν «στο χιόνι» και τα μόνιμα υποζύγια θα πληρώσουν πάλι. Επιπλέον, οι προϋπολογισμοί των δήμων επιβαρύνονται με ειδικό αποθεματικό για την αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών!

Ως συνέπεια της χρόνιας υποχρηματοδότησης, οι εργαζόμενοι - δημότες καλούνται να (ξανα)περάσουν από το ταμείο. Εισάγονται νέα τέλη, όπως:

• Το Τέλος Τοπικής Ανάπτυξης, που επιβάλλεται επί της ακίνητης περιουσίας και θα εισπράττεται μέσω των λογαριασμών των παρόχων Ενέργειας. Το συγκεκριμένο τέλος αντικαθιστά το Τέλος Ακίνητης Περιουσίας (ΤΑΠ) και τον Φόρο Ηλεκτροδοτούμενων Χώρων (ΦΗΧ), αλλά με μια μικρή «λεπτομέρεια»: Δίνεται η δυνατότητα να καθορίζεται σε υψηλότερο επίπεδο από το άθροισμα των δύο προηγούμενων.
• Με το Τέλος Απαλλοτρίωσης θεσμοθετείται το δυνητικό οριζόντιο τέλος που επέβαλλαν δήμοι ώστε να δημιουργηθεί «κουμπαράς» για απαλλοτριώσεις. Με άλλα λόγια, αυτό που λένε στους δημότες είναι: Θέλεις πλατεία, χώρο πρασίνου κ.ο.κ.; Πλήρωσε ξανά!

Υπάρχουν επίσης τα «δυνητικά τέλη», δηλαδή φόροι που δεν απαριθμούνται, αλλά μπορούν να επιβληθούν. Οι φόροι αυτοί μάλιστα διευρύνονται για τις Περιφέρειες. Η Ένωση Περιφερειών Ελλάδας (ΕΝΠΕ) έχει ζητήσει να νομοθετηθεί «περιφερειακό τέλος ανάπτυξης». Επιβάλλεται ακόμα και «πολιτιστικό τέλος» για την ανάδειξη μνημείων. Επίσης διατηρούνται απαράδεκτες προβλέψεις στο τέλος διαφήμισης, όπου η προπαγάνδα των πολιτικών κομμάτων αντιμετωπίζεται ως εμπορική δραστηριότητα, με πρόστιμα χιλιάδων ευρώ. Παλιοί και νέοι φόροι θα οδηγήσουν σε νέες οφειλές λαϊκών νοικοκυριών και αντικειμενικά σε κατηγοριοποίηση των δήμων σε «φτωχούς» και «εύπορους».

Και βραβεία φοροληστείας...

Με πρόσφατο νόμο ψηφίστηκε η διασύνδεση κεντρικών και τοπικών βάσεων δεδομένων, με την ΑΑΔΕ να εισπράττει το 5% των εισπράξεων. Για όσες δημοτικές και περιφερειακές αρχές πιάνουν «καλές επιδόσεις» στην εισπραξιμότητα, στην αξιολόγηση κ.λπ., προβλέπονται ετήσια βραβεία αλλά και χρηματικά έπαθλα!

Από την άλλη πλευρά, ασυδοσία και φοροαπαλλαγές για τους καπιταλιστές. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι διατηρείται ειδικός μειωμένος συντελεστής ηλεκτροφωτισμού και καθαριότητας για επιφάνειες άνω των 1.000 και μέχρι 6.000 τετραγωνικών μέτρων, και απαλλαγή σε φόρους και τέλη για την εκμίσθωση μεγάλων εκτάσεων για βιομηχανική και τουριστική δραστηριότητα.

Οι υπηρεσίες δήμων και Περιφερειών είναι υποστελεχωμένες, με ένα «μωσαϊκό» εργασιακών σχέσεων και εργατικά δυστυχήματα. Με τον νέο Κώδικα διατηρείται και ενισχύεται η διάταξη Βορίδη, εφεξής και Λιβάνιου, που προβλέπει την υποχρεωτική άσκηση έφεσης εναντίον πρωτόδικης απόφασης υπέρ εργαζομένων όχι πλέον από τη δημοτική αρχή, αλλά από τον δήμαρχο προσωπικά.

Με το άρθρο 730 προβλέπεται ότι πρόσθετα ως διάδικοι παρίστανται υποχρεωτικά τα υπουργεία Εσωτερικών και Οικονομικών, ακόμα και για ασφαλιστικά μέτρα. Οι εργαζόμενοι ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου (ΙΔΟΧ) σε νομικά πρόσωπα δεν μεταφέρονται στους δήμους και στις Περιφέρειες, και απολύονται στην περίπτωση λύσης του νομικού προσώπου. Επίσης, στους αναπτυξιακούς οργανισμούς των ΟΤΑ (ανώνυμες εταιρείες) ανοίγει παραπέρα ο δρόμος για απευθείας ανάθεση έργου σε ιδιώτες, με «φύλλο συκής» την εποπτεία του προϊσταμένου της σχετικής Διεύθυνσης. Αυτός είναι ο στόχος της συνειδητής υποστελέχωσης υπηρεσιών τις οποίες εποφθαλμιούν οι «επενδυτές».

Ευέλικτο «γκρίζο» τοπίο για το ποιος έχει την ευθύνη

Εισάγονται επίσης νέες έννοιες («αρχή της εγγύτητας», «αρχή της επικουρικότητας», «τεκμήριο καθημερινότητας») που θα λειτουργούν ως κριτήρια για μεταβίβαση ή διαμοίρασμα των αρμοδιοτήτων από τους δήμους στις Περιφέρειες και αντίστροφα, μεταξύ των νομικών προσώπων αυτών αλλά και με νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου (ΝΠΙΔ) του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι με το «τεκμήριο της καθημερινότητας» εντάσσονται στους δήμους αρμοδιότητες που αφορούν τη λειτουργία δημοτικών ιατρείων, συμπληρωματικών υπηρεσιών Υγείας, κοινωνικών φαρμακείων, δομών φτώχειας, φροντίδας ηλικιωμένων, διά βίου μάθησης κ.ά. Πρόκειται για υπηρεσίες που χρηματοδοτούνται σε μεγάλο τμήμα τους από προγράμματα με ημερομηνία λήξης.

Με τον νέο Κώδικα προβλέπονται εναλλακτικοί τρόποι άσκησης μιας αρμοδιότητας (σύσταση ειδικής υπηρεσίας, σύσταση κοινής υπηρεσίας δήμων, σύσταση κοινής θέσης θεματικού διευθυντή, σύμβαση έργου με υπάλληλο άλλου δήμου). Πρόκειται για αλλαγές που εκτός από την ευελιξία στην άσκηση της αντιλαϊκής πολιτικής, χτυπάνε ακόμα περισσότερο εργατικά δικαιώματα, καταργούν στην πράξη τις Συλλογικές Συμβάσεις, και όλα αυτά με το μαστίγιο της «αξιολόγησης» και το καρότο της «παραγωγικότητας» υπαλλήλων και δήμων.

Αφιερώνονται σελίδες επί σελίδων για τους αναπτυξιακούς οργανισμούς δήμων και Περιφερειών. Από 1/1/2027 καταργούνται όλα τα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου (ΝΠΙΔ) και θα λειτουργούν με το καθεστώς της Ανώνυμης Εταιρείας, όπου κουμάντο θα κάνει το Διοικητικό Συμβούλιό της, μακριά από το Δημοτικό Συμβούλιο και κυρίως τις ανάγκες του λαού της κάθε περιοχής.

Ειδικά για τις Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης και Αποχέτευσης γίνεται διεύρυνση σε δραστηριότητες όπως η εμφιάλωση νερού, η παραγωγή, αποθήκευση και εμπορία Ενέργειας κ.λπ. Την ίδια στιγμή που μένουν «στον αέρα» τα Κέντρα Πρόληψης κατά των εξαρτήσεων, υπάρχει λεπτομερής πρόβλεψη για την εκπαίδευση των δημοτικών αστυνομικών και τον εξοπλισμό τους (θα φέρουν αλεξίσφαιρο γιλέκο, χειροπέδες και γκλομπ).

Καλπονοθευτικός νόμος και αποστείρωση των Συμβουλίων από τον λαϊκό παράγοντα

Με τον Κώδικα καταργείται ο δεύτερος γύρος των εκλογών και εισάγεται η δυνατότητα ηλεκτρονικής ψήφου. Προωθείται η αντιδραστική λογική της «δεύτερης επιλογής» συνδυασμού στο ίδιο ψηφοδέλτιο. Επιτυχών θεωρείται ο συνδυασμός που θα πάρει 42% και 1 ψήφο. Σε διαφορετική περίπτωση, στους δύο πρώτους συνδυασμούς προσμετρούνται και οι «εναλλακτικές ψήφοι» από τους υπόλοιπους συνδυασμούς, προκειμένου να αναδειχθεί ο επικρατών που θα λαμβάνει τα 3/5 των εδρών.

Είναι προφανές ότι για την κυβέρνηση και το αστικό σύστημα συνολικά, κίνδυνο δεν συνιστούν οι επιλογές που δεν αμφισβητούν την καθεστηκυία τάξη και ενισχύουν τον ρόλο του αιρετού - «καλού παιδιού» της εκάστοτε κυβέρνησης. Διατηρείται ο απαράδεκτος κόφτης του 3% για την είσοδο ενός συνδυασμού στα Συμβούλια, και προβλέπεται η εκλογή δημοτικών και περιφερειακών συμβούλων χωρίς σταυρό.

Δημοτικά και Περιφερειακά Συμβούλια περιορίζονται σε συζήτηση διαχειριστικών ζητημάτων και μετατρέπονται σε επικυρωτικά όργανα. Με τον νέο Κώδικα αίρεται και η πρόβλεψη να γίνεται τουλάχιστον μία συνεδρίαση τον μήνα δια ζώσης. Δίνεται η δυνατότητα να γίνονται όλες διαδικτυακά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη δυνατότητα ουσιαστικής συζήτησης και παρέμβασης σωματείων και φορέων.

Υποκριτικά καθίσταται υποχρεωτική η εκλογή Συμβουλίων Νέων σε δήμους με πληθυσμό άνω των 2.000 κατοίκων, από δημότες μεταξύ 18 και 29 ετών, για να δίνεται η αίσθηση συμμετοχής νέων ανθρώπων, ως άλλοθι για την πολιτική που εμποδίζει στην πράξη το δικαίωμα της ενεργού συμμετοχής στη συνδικαλιστική και πολιτική ζωή και δράση.

Η ψηφοφορία σε αυτά γίνεται αποκλειστικά με ενιαίο ψηφοδέλτιο, και μόνο με ηλεκτρονική ψηφοφορία! Οι συνεδριάσεις λογοδοσίας μειώνονται, καθώς θα γίνονται κάθε 4 μήνες, από 2. Περιορίζεται περαιτέρω η δυνατότητα στις παρατάξεις της αντιπολίτευσης για θέματα που μπορούν να εντάξουν στην ημερήσια διάταξη ανά έτος, σε 3 για τη μείζονα αντιπολίτευση και από 1 στους υπόλοιπους συνδυασμούς.

Πειθαρχικές ποινές για αγωνιστές αιρετούς

Συστήνεται, τέλος, νέα αυτοτελής υπηρεσία στο υπουργείο Εσωτερικών, με την ονομασία «Υπηρεσία Γενικής Εποπτείας Νομιμότητας Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης». Συγκροτείται ένα κεντρικό πλέον πειθαρχικό όργανο, όπου δεν συμμετέχουν αιρετοί. Στους αιρετούς προβλέπονται πειθαρχικές ποινές για κατηγορίες ή καταδίκες που μπορεί να έχουν σχέση με παρεμβάσεις τους για λαϊκά προβλήματα (π.χ. «διέγερση για διάπραξη εγκλημάτων», «πρόκληση οικονομικής ζημιάς του Δημοσίου» κ.λπ.). Προβλέπεται ακόμα η παύση από τα καθήκοντά τους αιρετών ή και ολόκληρων Συμβουλίων, για «σοβαρούς λόγους δημοσίου συμφέροντος» (!), με απόφαση του υπουργού Εσωτερικών.

Συνοψίζοντας, οι εκάστοτε διοικητικές μεταρρυθμίσεις που αφορούν λειτουργίες του αστικού κράτους ενισχύουν τον χαρακτήρα του ως οργάνου επιβολής των συμφερόντων της κυρίαρχης τάξης. Ενσωματώνουν «βέλτιστες πρακτικές» και «εργαλεία» της ΕΕ, για να υπηρετηθούν οι ανάγκες του κεφαλαίου. Ταυτόχρονα, Τοπική και Περιφερειακή Διοίκηση είναι ενταγμένες στη συνολική πολεμική προετοιμασία της ΕΕ και των κυβερνήσεων.

Πρέπει να γίνει γνωστό τι περιέχει ο νέος Κώδικας. Οι εκλεγμένοι του ΚΚΕ στα Δημοτικά και Περιφερειακά Συμβούλια θα πρωτοστατήσουν στην ουσιαστική ενημέρωση του εργαζόμενου λαού, που θα πληρώσει τον βαρύ λογαριασμό.

Ένα κράτος επιλεκτικά ανίκανο να προστατεύσει τις ζωές και τις λαϊκές περιουσίες σε ένα έντονο καιρικό φαινόμενο, είναι ικανότατο και αποτελεσματικό να μπουκώνει με χρήμα τους λίγους, να εκτελεί αποστολές που δολοφονούν λαούς, να στηρίζει ιμπεριαλιστικούς πολέμους και γενοκτονίες.

Η πολιτική που εφαρμόζεται διακομματικά στους δήμους και στις Περιφέρειες, ως συμπλήρωμα της κεντρικής διακυβέρνησης, χρειάζεται να καταδικαστεί στη συνείδηση της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας, που τη ζει στο πετσί της καθημερινά.

Υπάρχει πλέον μεγάλη πείρα που μπορεί να αξιοποιηθεί προκειμένου να ανοίξει ολόπλευρα η συζήτηση για την ανάγκη ριζικών αλλαγών σε επίπεδο εξουσίας και οικονομίας, με νέους λαογέννητους θεσμούς πραγματικής δημοκρατίας, με αιρετούς και ανακλητούς εκπροσώπους μέσα από τον εργαζόμενο λαό.

Για μια κοινωνία που θα έχει στο επίκεντρό της τον άνθρωπο και τις σύγχρονες ανάγκες του, για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

* Ο Θ. Σκολαρίκος είναι μέλος της ΚΕΟΕ του ΚΚΕ και της Διατμηματικής Επιτροπής της ΚΕ για την Τοπική και Περιφερειακή Διοίκηση